W minionym tygodniu w Iławie miał miejsce zlot młodzieży Kościoła Zielonoświątkowego „Decydujący moment”. W imprezie tej wzięło udział kilkanaścioro Petrowiczy i Petrowiczek z Warszawy, Gliwic, Lublina i nie tylko. Plan dnia był wypełniony po brzegi, więc nie było czasu na nudę.

Codziennie o godzinie 9:00 i 17:00 odbywały się społeczności, podczas których oddawaliśmy chwałę Panu Bogu i słuchaliśmy inspirujących wykładów. Z jednej strony byliśmy wzywani do tego, żebyśmy byli prawi oraz żeby nasze postępowanie i nasz charakter podobały się Bogu, a z drugiej strony zostaliśmy zachęceni do służby i do ewangelizacji.

W czasie pomiędzy społecznościami odbywały się wykłady z podziałem na grupy wiekowe pod hasłem „Pracownia charakteru”. Petra koordynowała wykłady dla studentów, na których mogliśmy usłyszeć jak zostać studentem (uczniem) Pana Jezusa Chrystusa, co należy do obowiązków takiego studenta, jakie są cechy dojrzałego chrześcijanina, jak i dlaczego dzielić się ewangelią oraz czym jest uświęcenie i w jaki sposób je praktycznie realizować w swoim życiu.

Po „Pracowni charakteru” każdy miał możliwość wzięcia udziału w działaniach misyjnych prowadzonych przez Generację T, Euromission Polska lub Petra Polska. W ramach ewangelizacji Petrowej rozdawaliśmy butelkowaną wodę i mówiliśmy o tym, że Pan Jezus Chrystus oferuje wodę żywą, która może zaspokoić duchowe pragnienie każdego człowieka. Nasze ewangelizacje odbywały się zarówno w mieście, jak i na plaży. Spotykaliśmy się z bardzo różnymi reakcjami – od śmiechu, przez obojętność, po zainteresowanie. Wierzę, że zasiane przez nas Słowo przyniesie w swoim czasie owoc w życiu ludzi, którzy je usłyszeli. Każdy dzień kończył się koncertem na świeżym powietrzu, w nowo otwartym amfiteatrze. Reprezentowane były bardzo różne gatunki muzyczne m.in. reggae (Arci), hip hop (Full Power Spirit) i rock (Frühstück).

Podsumowując, udział w „Decydującym momencie” był świetną okazją do odpoczynku w aktywny sposób. Pozwalał na oderwanie się od szarej codzienności, na wysłuchanie ciekawych i ważnych wykładów oraz na nawiązanie nowych znajomości i zacieśnienie już istniejących.

Zobacz więcej zdjęć

Podczas juwenaliów na Uniwersytecie Warszawskim studenci z „Petry” postanowili nie pozostawać obojętnymi i skorzystać z okazji, by głosić ewangelię tłumom spacerujących studentów. Bóg uczynił niesamowitą rzecz, ponieważ mieliśmy własny namiot „Woda Żywa” rozstawiony na Krakowskim Przedmieściu – w samym centrum Warszawy!

Wiele osób odniosło się do akcji z niedowierzaniem, wielu zaś mówiło, że są zainspirowani; tak czy inaczej od namiotu „Petry” wszyscy odchodzili zaintrygowani i wdzięczni za wodę (z naklejką „Jak być zbawionym”) oraz broszury, którymi zostali obdarowani.

Za pośrednictwem studentów Chrystus był obecny na warszawskich juwenaliach. Jego imię przebiło się do świadomości przynajmniej 1 500 osób, (jest to liczba równa ilości rozdanych butelek). Petrowicze po raz kolejny przekonali się, jak bardzo ich rówieśnicy są otwarci na rozmowy o Bogu i że nie trzeba się ich obawiać. Aktów kamienowania nie było.

Już od kilku tygodni wielu z nas wyczekiwało tego, czego w ostatnią sobotę mogliśmy być świadkami. Mowa oczywiście o Studenckim Dniu Modlitwy, na który- jak się okazało- warto było czekać. Była to pierwsza taka impreza zorganizowana przez Petrę Warszawa, w której uczestniczyli, oprócz warszawskich studentów, także petrowicze z Gliwic, Lublina oraz Gdańska. Bo, jak może nie wszyscy o tym wiedzą, Petra to nie tylko studencka grupa ze zboru przy Siennej, ale ogólnopolskie duszpasterstwo akademickie działające w ramach Kościoła zielonoświątkowego.

Można powiedzieć, że sobotnia impreza była pewnego rodzaju eksperymentem, a na pewno niemałym wyzwaniem dla organizatorów. Zgromadzenie takiej liczby studentów w sobotnie przedpołudnie , aby ławki nie „świeciły” drastycznymi pustkami nie należało do zadań łatwych, a jednak śmiało należy powiedzieć, że zostało wykonane.

Już od samego początku Studenckiego Dnia Modlitwy, czyli od godziny 9.30, kaplica zboru wypełniła się stosunkowo sporą liczbą młodych ludzi, z czego niemałą część stanowili wspomniani wyżej goście z innych miast.

Impreza została podzielona na sześć bloków tematycznych składających się z krótkiego nauczania, uwielbienia i skoncentrowanej wokół danego problemu modlitwy. Słowem dzielili się: Magda Habel (Petra-Warszawa), która – w oparciu o Słowo Boże – przekonywała jak dobry i bezwarunkowy w swojej miłości jest Bóg; Tomek Rogowski (Petra-Lublin), mówiący na temat obecności Królestwa Bożego; Ania Zabłocka (Petra-Warszawa), koncentrująca się na wytrwałości w zabieganiu i oczekiwaniu na to, co dla człowieka ma przygotowane Bóg; Szymon Kruba (Petra-Warszawa), który w stanowczych słowach podkreślił wagę szczerego wyznawania grzechów przed Bogiem; Piotrek Biegański (Petra-Warszawa), dzielący się przede wszystkim własnym, niezwykle dotykającym świadectwem doświadczenia Boga i przebaczenia oraz Sara Anczyk (Petra-Gliwice), która skierowała przekonujące wezwanie do modlitwy m.in. za tych wszystkich, którzy borykali się z problemami dotyczącymi ich ojców, jak i za tych, którzy potrzebowali na nowo rozpalić w sobie pasję do Boga.

[pe2-gallery class="alignleft" ] [/pe2-gallery]Dzień modlitwy zakończył się inspirującym wieczorem uwielbienia, podczas którego grą i śpiewem usłużyła lokalny zespół muzyczny, występujący pod roboczą nazwą „Prayer room”.

Myślę, że nie będzie przesady, jeśli powiem, że było lepiej niż dobrze. Dlatego nie należy pytać, czy było warto. Należy za to zadać pytanie, dlaczego kolejny Studencki Dzień Modlitwy dopiero za rok? Ale to już pytanie do organizatorów. Tak czy inaczej, czekamy na kolejny taki dzień.[pe2-gallery class="alignleft" ] [/pe2-gallery]

Autor: Grzegorz Król

Stawialiśmy na to, żeby nabożeństwo nie było jakimś show, na którym będziemy się popisywać. Chcieliśmy w tym czasie uwielbić Boga – tacy, jacy jesteśmy, w pełni swojej naturalności. W uwielbieniu poprowadził nas Paweł Richter wraz zespołem – to był cudowny czas, kiedy studenci razem mogli złączyć się w modlitwie i w pieśni. Szymon Kruba dzielił się słowem pt. „Jak być dobrym studentem Jezusa Chrystusa”. Rozmawiając z kilkoma osobami po nabożeństwie dowiedziałam się, że to, co mówił wujek Szymek bardzo ich dotknęło. Potem wszyscy poszliśmy do kawiarenki, gdzie integrowaliśmy się przy ciastku i kawie. To był mega obfity czas! Zachęcam wszystkich do tego typu inicjatyw!

Sara
Petra-Gliwice

Zobacz więcej zdjęć >>

Według zapowiedzi sprzed wyjazdu, miało nam nie zabraknąć czasu na modlitwę, uwielbienie, rozważanie Słowa, kazania, gry i zabawy integracyjne, na białe szaleństwo na pobliskich stokach. Z całą pewnością nie zabrakło nam niczego ze wspomnianych rzeczy ? i choć białego szaleństwa było raczej niewiele, to reszta przyjemnych momentów to zrekompensowała.

Przypomnijmy, co się działo przez te 4 dni pobytu w Wiśle.

31 grudnia, zanim wkroczyliśmy w Nowy Rok, spędziliśmy czas przypominając  cudowne rzeczy, które Bóg uczynił dla nas w dobiegającym końca 2009 roku: nowa praca, wzrost w relacji z Bogiem, skończone studia, zdrowie bliskich, przemiana umysłu, nowe przyjaźnie, dobre wyniki na uczelni, ciężkie lekcje od Boga, przez które On nas przeprowadził i w których się objawił, małe i większe cuda. Lista każdego z nas była na prawdę długa!  Wołaliśmy również o błogosławieństwo, Boże prowadzenie i Bożą mądrość na 2010 rok. Wspólny bankiet sylwestrowy, wyjście do centrum Wisły na spacer, obejrzenie fajerwerków, a później wspólne biesiadowanie przy stole ? tak powitaliśmy Nowy Rok.

Przez pierwsze dwa dni towarzyszyła nam raczej wiosenna pogoda: temperatura na plusie, zielona trawa, czasem nawet kropiący deszcz. Zapewne zasmuciło to wielu narciarzy i snowboardzistów, którzy byli wśród nas. Chociaż patrząc z perspektywy czasu, widząc mnóstwo śniegu za oknem i wskazówkę na termometrze -10 stopni, wydaje się, że ta wiosenna pogoda nie była aż taka zła.

Codziennie rano i wieczorem mieliśmy czas na społeczność z Bogiem i ze sobą, podczas którego wspólnie dziękowaliśmy, wielbiliśmy, chwaliliśmy naszego dobrego i wspaniałego Ojca. Była to niesamowita możliwość, aby na samym początku nowego roku przybliżyć się do Pana, spojrzeć wstecz i dostrzec jego działanie w poprzednim roku, ale też pomyśleć o krokach i wyzwaniach, które są przed nami i prosić o Jego moc i prowadzenie. Podczas spotkań słuchaliśmy słowa, które zostało wygłoszone przez naszych petrowiczów Bartka Ladrę i Szymona Krubę (Warszawa) oraz Sarę Anczyk (Gliwice), a także przez misjonarzy Sarę i Curta Hobbs.

Wszyscy obecni na wyjeździe na pewno się zgodzą, że przełomowym momentem był wieczór drugiego stycznia: wieczór ?fragmentowy?. Każdy z petrowiczów przygotował fragment lub świadectwo, które szczególnie dotyka jego / jej serce. Mieliśmy okazję dostrzec niesamowite działanie Ducha Świętego poprzez jednomyślność: kilka osób ? nie umawiając się wcześniej ?  dzieliło się własnymi przemyśleniami na podstawie 4 rozdziału listu Jakuba. W zasadzie omówiliśmy prawie cały ten rozdział, tyle że z różnych punktów widzenia. Motywem przewodnim wszystkich wypowiedzi był fragment listu Jakuba 4:8: ?Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was?. Usłyszeliśmy wiele świadectw z ust różnych ludzi o tym, że kiedy zbliżamy się do Boga, szukamy Jego twarzy i Jego obecności w naszym życiu, On zbliża się do nas, błogosławi nas swoim objawieniem, odkrywa przed nami swoje serce i zmienia nas. Bóg poszukuje serca mocno spragnionego Jego oblicza i Jego miłości, a kiedy je znajduje, z wielką radością zaczyna odkrywać nam siebie i obficie nam błogosławić.

Usłyszeliśmy również bardzo budujące świadectwa odpowiedzi na modlitwy, zachęcające do uwielbienia Pana, a także przemyślenia dotyczące zmian zachodzących w naszych umysłach. Wysłuchanie tych wszystkich przemyśleń i świadectw przyniosło niezwykłe poruszenie Ducha, więc wielbiliśmy Pana w pieśniach i modlitwach dziękczynnych z wielkim zapałem, gorąco, z głębi naszych serc. Wierzymy, że Ojciec był obecny wśród nas i słuchając naszego śpiewu z szerokim uśmiechem na twarzy cieszył się razem ze swoimi dziećmi.

Wieczorami oglądaliśmy zachęcające kazania z Global Leadership Summit 2009. Dało nam to wiele do myślenia. Po kolacji i społeczności nie brakowało wspólnych rozmów, śmiechu, wspólnej zabawy przy grach planszowych, jednymi słowy: integracji, która jest tak ważna.

Drugiego stycznia, w przedostatni dzień przed wyjazdem zaczął prószyć śnieg. Nareszcie nadszedł upragniony czas dla wszystkich, którzy tak czekali na zjeżdżanie na nartach i snowboardach. Niektórzy dopiero nieśmiało stawiali pierwsze kroki na nartach wśród muldów i lodu na niezbyt zaśnieżonych stokach, lecz byli i tacy, którzy ? mając duże doświadczenie ? dzielnie śmigali w górę i dół.

Poniżej świadectwa petrowiczów z naszego wyjazdu:

Dla mnie sylwester był bardzo udany i jestem z niego bardzo zadowolona; jednym słowem chciałabym aby rok 2010 był tak udany jak wyjazd sylwestrowy. Dlaczego? Po pierwsze, była super pogoda – słońce, zielona trawa, na początku zero śniegu ? ciepło. Po drugie,  dla mnie był to czas napełnienia się Bogiem, zrozumienia pewnych rzeczy, które Bóg mi pokazywał przez uwielbienia poranne i wieczorne, jak również przez słowa ludzi. Ten wyjazd bardzo zjednoczył nas wszystkich np. poprzez wieczorne gry planszowe, rozmowy, śpiew,  dał poznać siebie nawzajem, pokazał, że możemy na siebie liczyć nawet na stoku, gdzie wpadamy w śnieg, bo jest ktoś, kto poda pomocną rękę. Jednym słowem wyjazd był super, bo byliśmy tam my, ale przede wszystkim był z nami Bóg.

Sylwia

To był dla nas pierwszy wyjazd z Petrą, bardzo się cieszyliśmy, że jesteśmy w takim gronie i możemy spędzać czas razem z Panem na wspólnych modlitwach. Poznaliśmy dużo młodych małżeństw w naszym wieku i mogliśmy rozmawiać na wspólne tematy.

Jana i Żenia

Sylwester… chyba każdy się zgodzi, że całe tygodnie przed nim szukamy i przebieramy wśród dużej ilości zaproszeń, bo jest dobra okazja, by z dobrą atmosferą wejść w Nowy Rok. Petra wyjechała do Wisły, gdzie mieliśmy możliwość integrowania się na długich spacerach po okolicach, przy śmiganiu na nartach i przy smacznych obiadach. Ale najlepsze było to, że mogliśmy codziennie wzmacniać naszą relację z Bogiem, budować się nawzajem świadectwami, działaniem Boga w naszym życiu, że w Sylwestra mogliśmy dziękować Panu za miniony rok i prosić o błogosławieństwo na nowy, 2010.  Ten sylwester spędzony z Petrą na pewno jest niezapomnianym wydarzeniem w życiu każdego, kto tam był. Dziękuję!

Irina

Na Sylwestrze z Petrą bardzo podobał mi się czas integracji, fajnie było pograć razem w gry, pośmiać się, pozjeżdżać na nartach, zajadać się razem pysznymi ciastami w ?Janeczce? i poznawać  się lepiej. Wiele też wyniosłam z wieczoru, podczas którego każdy opowiadał o tym, co Bóg zrobił w jego życiu ? była to wspaniała różnorodność szczerych historii, które poruszały serce.

Ania

Wyjazd bardzo mi się podobał, mieliśmy dużo czasu na integrację ze sobą, mogliśmy lepiej się poznać, pośmiać się przy wspólnej grze – nie mówiąc o zjeżdżaniu ze stoku! Najbardziej podobało mi się to, że mieliśmy zarówno czas na super społeczności z Bogiem, jak i atrakcje-integracje.

Mateusz

Zobacz więcej zdjęć